انگلیسی |
اسپانیائی
|
فرانسوی |
ژاپنی |
عربی |
فارسی |
| صفحه اصلی |
| ریکا (رمان) |
| رویدادهای خاص |
| افسانه کوگوریو |
| کارهای هنری |
| طراحی لباس محلی |
| گالری تصاویر |
| زندگینامه |
| نوشته هائی از کیکوکوما |
| پیامهای تصویری |
| پیامهای دوستان |
| تماس با ما |
|
افسانه کوگوریو (Legends of Koguryo Rediscovered)
|
|
شعری از خانم کیکو کوما: کنسرت پیام صلح از زادگاه تمدن بشری (تخت جمشید، 22 مهر 1383) Oct. 14th. 2004 درهجوم بی رحم تاریخ جامانده است هنوز بارقه ای از امید در جان مردمان این سرزمین. ایستاده ام اکنون در زیر آبی آسمان بی پایان و تماشا می کنم. به ناگاه تیری از نور در جانم دوید و ندایی ایرانی در قلبم صدا در داد: پی خانه ات را چنان محکم بریز که هیچ گاه ویران نشود. پیوند انسان با خدایش هیچ گاه پایان نخواهد یافت عشق با قدرت فراگیرش پلیدی را نابود خواهد کرد تاصلح و عدالت در همه جا پیروز شود. معاشرتی است این گونه میان زیبائی هایی جاویدان و قدرت حیرت انگیز جان! گُل باد! ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- شعری از خانم کیکو کوما: در آن هنگام که باد شن های صحرا را با خود می برد زندگی برای شکوفه زیبایش بسیار میراست تن یله میکند بر باد سبک حیات از نو متولد میشود درخشان و اعجاب آور تا در آن لحظه کوتاه درآنی جا به جا گردد. پس زندگی گل باد آکنده از اندوه است رسالتی که بر روی زمین در لحظه ای به انجام خویش میرسد گویی از سلاله ای بود که آخرین لحضه زندگی مرد جوان را نورانی کرده بود. جویبار خرد در صحرا با بشمار گلبرگ های سرخ در حال وداع بود. و در آسمان الهه ای غمگین شعری سرود: زندگی آدمی چون گل بادی است در صحرایی بیکران می آیند یکی یکی و ناپدید می شوند هر یک به نوبت اما هر کجا که می رویم دلهامان همدوش خدا گام بر می دارند. ای زندگی جاودان بمان! ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- |